(untitled) (Historia, 2021)
English This article attempts to address the development of the ANC nationalist struggle and accompanying gender issues, especially concepts of manhood, through cultural factors, in particular dress. It argues that what is worn by people constitutes a historical archive distinct from the written and spoken word that can enrich our interpretation of historical periods and often adds complexity to the way we read these. In particular, the adoption of suits by early ANC delegations is argued to signify more than conforming to imperialist dictates and “begging”, it means wearing the attire of the “ruling class”. It revisits Chief Albert Luthuli and in his dress reads ambiguities in his stance towards potential militarisation. Likewise, the article considers the development of specific gestures, the use of the clenched fist in various ways, the development of the toyi-toyi as signifying different periods and meanings of the struggle, often having gender implications. Much that is advanced is not presented as an authoritative reinterpretation, but is intended to indicate the multiplicity of meanings that may be read into the same events or lives of people. This is a challenge to expand the range of sources which are drawn on for our historiography and related studies. Afrikaans Periodisering, Kulturele Konstruksie en Voorstelling van ANC Manlikhede deur Kleredrag, Gebare en die Indiese Nasionalistiese Invloed Hierdie artikel spreek die ontwikkeling van die ANC se nasionalistiese stryd en meegaande gender kwessies (veral konsepte van manlikheid) deur kulturele faktore soos spesifiek kleredrag, aan. Dit betoog dat dit wat deur mense gedra word, ŉ historiese argief uitmaak wat los staan van die geskrewe en gesproke woord, en wat ons interpretasie van historiese tydperke kan verryk. Dit kan tegelykertyd ook die manier waarop ons dit interpreteer, meer kompleks maak. In die besonder word aangevoer dat die gebruik van pakke klere deur vroeë ANC-afvaardigings meer beteken het as bloot die konformering aan imperiale voorskrifte en “bedelary” – dit het naamlik beteken dat die kleding van die “heersende klas” aangeneem is. Daar word ook weer gekyk na hoofman Albert Luthuli en uit sy kleredrag word dubbelsinnighede in sy houding jeens moontlike militarisasie afgelei. Op soortgelyke wyse skenk die artikel oorweging aan die ontwikkeling van die gebruik van spesifieke gebare, byvoorbeeld die gebalde vuis op verskillende maniere, en die ontwikkeling van toyi-toyi deur verskillende tydperke en betekenisse van die bevrydingstryd, dikwels met gender betekenisse. Baie van wat voorgehou word, word nie as ŉ outoritêre herinterpretasie voorgestel nie, maar word gebruik om te illustreer dat ŉ wye verskeidenheid van betekenisse uit dieselfde gebeure en lewens van mense afgelei kan word. Die uitdaging waarvoor dit ons stel, is om die omvang van bronne waarop ons vir ons historiografiese en verwante studies staatmaak, uit te brei.